Það sem skiptir raunverulega máli Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir skrifar 17. apríl 2026 08:01 Miðvikudaginn 15. apríl ávarpaði Inga Sæland mennta- og barnamálaráðherra þing Kennarasambands Íslands þar sem hún ræddi meðal annars stöðu skólakerfisins og þær áskoranir sem blasa við. Margt í máli hennar endurspeglar raunveruleika sem foreldrar, kennarar og nemendur þekkja vel: Allt of fjölmennir bekkir, auknar þarfir barna með greiningar og sífellt fjölbreyttari nemendahópur sem krefst markviss stuðnings. Það sem stendur sérstaklega upp úr er áhersla menntamálaráðherra á að fækka nemendum í bekkjum, efla þjónustu við börn með sérþarfir og styrkja íslenskukennslu fyrir börn af erlendum uppruna með auknum móttökudeildum. Þetta eru mikilvæg skref í rétta átt en þau duga ekki ein og sér. Við í Flokki fólksins teljum að lykillinn liggi í snemmtækri íhlutun og öflugu samstarfi við foreldra. Grípa fyrr – ekki seinna Það gerist allt of oft að ekki er gripið inn í fyrr en vandinn er orðinn mikill og erfiðara að eiga við hann. Börn sem eiga í náms- eða félagslegum erfiðleikum þurfa stuðning strax, ekki eftir mánuði eða ár á biðlista. Sama á við um börn sem fá greiningu og þurfa að bíða eftir úrræðum. Það er ferli sem getur verið bæði flókið og yfirþyrmandi fyrir fjölskyldur. Við viljum tryggja að þegar fyrstu merki um vanda koma fram verði strax brugðist við, innan skólans, í samstarfi við fagfólk og með virkri aðkomu foreldra. Foreldrar í lykilhlutverki Enginn þekkir barnið betur en foreldrar þess. Þess vegna leggjum við áherslu á að efla samstarf við foreldra með markvissri foreldrafræðslu og uppeldisráðgjöf innan skólanna. Foreldrar þurfa ekki bara upplýsingar, þeir þurfa verkfæri. Þegar barn glímir við erfiðleika eða fær greiningu þarf að styðja bæði barnið og foreldrana. Með réttum stuðningi geta foreldrar haldið áfram vinnunni heima, styrkt barnið sitt og orðið virkir þátttakendur í lausninni. Skóli fyrir alla í raun Flokkur fólksins telur nauðsynlegt að auka íslenskukennslu fyrir börn af erlendum uppruna. Við leggjum jafnframt áherslu á að börnin fái tækifæri til að taka þátt í skólasamfélaginu, í íþróttum, listgreinum og félagslífi. Tungumálið lærist ekki aðeins í kennslustofu, heldur ekki síður í samskiptum og þátttöku. Þess vegna er mikilvægt að efla frístundastarf allra barna. Þetta gildir einnig um börn með sérþarfir. Þau eiga ekki bara rétt á þjónustu, þau eiga rétt á að tilheyra samfélagi jafningja sinna. Sameiginlegt verkefni Til að ná raunverulegum árangri þurfum við að ganga lengra en nú er gert. Við þurfum að byggja kerfi sem bregst snemma við, styður fjölskyldur og tryggir að enginn verði út undan. Grunnskólinn er ekki bara menntastofnun, hann er grunnur að framtíð barna okkar. Þar eigum við ekki að spara. Það er mikilvægt að ríki, sveitarfélög, fagfólk og foreldrar taki höndum saman. Þannig næst mesti árangurinn. Þetta er fjárfesting sem skilar sér. Hún skilar sér auðvitað mest í framtíð barnanna okkar, fjölskyldna og samfélagsins alls. Þetta er það sem raunverulega skiptir máli. Höfundur er í 3. sæti framboðslista Flokks fólksins í Reykjavík og er grunnskólakennari. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Halldór 26.09.2026 Halldór Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson Skoðun Skoðun Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Þegar sjálfboðaliðar borga með sér Hildur Dís Jónsdóttir skrifar Skoðun Sleggjan fundin Dofri Hermannsson skrifar Sjá meira
Miðvikudaginn 15. apríl ávarpaði Inga Sæland mennta- og barnamálaráðherra þing Kennarasambands Íslands þar sem hún ræddi meðal annars stöðu skólakerfisins og þær áskoranir sem blasa við. Margt í máli hennar endurspeglar raunveruleika sem foreldrar, kennarar og nemendur þekkja vel: Allt of fjölmennir bekkir, auknar þarfir barna með greiningar og sífellt fjölbreyttari nemendahópur sem krefst markviss stuðnings. Það sem stendur sérstaklega upp úr er áhersla menntamálaráðherra á að fækka nemendum í bekkjum, efla þjónustu við börn með sérþarfir og styrkja íslenskukennslu fyrir börn af erlendum uppruna með auknum móttökudeildum. Þetta eru mikilvæg skref í rétta átt en þau duga ekki ein og sér. Við í Flokki fólksins teljum að lykillinn liggi í snemmtækri íhlutun og öflugu samstarfi við foreldra. Grípa fyrr – ekki seinna Það gerist allt of oft að ekki er gripið inn í fyrr en vandinn er orðinn mikill og erfiðara að eiga við hann. Börn sem eiga í náms- eða félagslegum erfiðleikum þurfa stuðning strax, ekki eftir mánuði eða ár á biðlista. Sama á við um börn sem fá greiningu og þurfa að bíða eftir úrræðum. Það er ferli sem getur verið bæði flókið og yfirþyrmandi fyrir fjölskyldur. Við viljum tryggja að þegar fyrstu merki um vanda koma fram verði strax brugðist við, innan skólans, í samstarfi við fagfólk og með virkri aðkomu foreldra. Foreldrar í lykilhlutverki Enginn þekkir barnið betur en foreldrar þess. Þess vegna leggjum við áherslu á að efla samstarf við foreldra með markvissri foreldrafræðslu og uppeldisráðgjöf innan skólanna. Foreldrar þurfa ekki bara upplýsingar, þeir þurfa verkfæri. Þegar barn glímir við erfiðleika eða fær greiningu þarf að styðja bæði barnið og foreldrana. Með réttum stuðningi geta foreldrar haldið áfram vinnunni heima, styrkt barnið sitt og orðið virkir þátttakendur í lausninni. Skóli fyrir alla í raun Flokkur fólksins telur nauðsynlegt að auka íslenskukennslu fyrir börn af erlendum uppruna. Við leggjum jafnframt áherslu á að börnin fái tækifæri til að taka þátt í skólasamfélaginu, í íþróttum, listgreinum og félagslífi. Tungumálið lærist ekki aðeins í kennslustofu, heldur ekki síður í samskiptum og þátttöku. Þess vegna er mikilvægt að efla frístundastarf allra barna. Þetta gildir einnig um börn með sérþarfir. Þau eiga ekki bara rétt á þjónustu, þau eiga rétt á að tilheyra samfélagi jafningja sinna. Sameiginlegt verkefni Til að ná raunverulegum árangri þurfum við að ganga lengra en nú er gert. Við þurfum að byggja kerfi sem bregst snemma við, styður fjölskyldur og tryggir að enginn verði út undan. Grunnskólinn er ekki bara menntastofnun, hann er grunnur að framtíð barna okkar. Þar eigum við ekki að spara. Það er mikilvægt að ríki, sveitarfélög, fagfólk og foreldrar taki höndum saman. Þannig næst mesti árangurinn. Þetta er fjárfesting sem skilar sér. Hún skilar sér auðvitað mest í framtíð barnanna okkar, fjölskyldna og samfélagsins alls. Þetta er það sem raunverulega skiptir máli. Höfundur er í 3. sæti framboðslista Flokks fólksins í Reykjavík og er grunnskólakennari.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar