Takk fyrir lánið, Elliðaárdalur! Heiða Aðalsteinsdóttir skrifar 21. apríl 2026 10:02 Í meira en hundrað ár hefur Elliðaárdalur verið vettvangur framfara, en með virkjun Elliðaánna árið 1921 var grunnur lagður að rafvæðingu í Reykjavík og raforka framleidd fyrir ört vaxandi borgarsamfélag. Raforkumannvirkin í dalnum gegndu þar lykilhlutverki. En hvað gerum við þegar þau hafa lokið hlutverki sínu? Samkvæmt vatnalögum ber Orkuveitunni skylda til að færa umhverfið aftur til fyrra horft eins og kostur er. Í Elliðaárdal stendur nú yfir vinna sem fá dæmi eru um hér á landi: að leggja niður vatnsaflsvirkjun og endurheimta það vistkerfi sem var rofið með virkjun ánna. Náttúran tekur við sér Fyrstu skrefin hafa þegar verið stigin. Botnlokur Árbæjarstíflu voru opnaðar varanlega árið 2020 og rennsli ánna þannig gefið frjálst. Árangurinn hefur verið skjótur og afgerandi. Árbæjarkvíslin, þar sem áhrifa lónsins gætti áður, skilar nú sérlega góðu búi þar sem þéttleiki seiða hefur aukist marktækt. Niðurstöður Jóhannesar Sturlaugssonar fiskifræðings sýna að heildarganga hrygningarlaxa í Árbæjarkvísl jókst úr 2% árið 2021 í 14% árið 2025. Við þetta má bæta að 2025 var stærsta árlega ganga laxa í Elliðaárnar frá því að árleg vöktun með fiskteljara hófst árið 1989. Varanleg tæming lónsins hefur því skilað tilætluðum árangri fyrir lífríkið. Spor sögunnar varðveitt En endurheimt dalsins snýst ekki aðeins um umhverfið. Hún snýst líka um samfélagið. Raforkumannvirkin í Elliðaárdal hafa verið hluti af sögu okkar í meira en öld og voru friðuð sem slík árið 2012. Má því segja að við niðurlagningu Elliðaárvirkjunar togist á tvö sjónarmið - að færa umhverfið aftur til fyrra horfs og að varðveita menningarsögulegar minjar. Orkuveitan hefur átt í góðu samráði við Minjastofnun Íslands í þessu verkefni og í samræmi við heimild stofnunarinnar er nú gert ráð fyrir að fjarlægja hluta Árbæjarstíflu, en að halda í stólpa frá öllum byggingartímum hennar. Þeir verða nýttir áfram sem undirstaða fyrir nýja upplifunarbrú, sem er hönnuð með aðgengi fyrir öll í huga. Þannig helst þessi mikilvæga tenging yfir Elliðaárnar, en með auknu öryggi og betra aðgengi. Sama má segja um aðrennslispípu meðfram Rafstöðvarvegi sem í dag gegnir hlutverki óformlegar gönguleiðar. Í pípustæði aðrennslispípunnar kemur nýr og spennandi minjaás þar sem pípan og saga hennar er gerð sýnileg og aðgengileg vegfarendum öllum. Staður ársins 2025 Elliðaárdalur er mest sótta útivistarsvæði höfuðborgarsvæðisins og lesendur hafa ef til vill notið þess að sækja Elliðaárstöð heim. Þessi lifandi áfangastaður, sem hefur meðal annars að markmiði að miðla sögu staðarins, hlaut hönnunarverðlaun Íslands í flokknum „Staður ársins“ árið 2025. Nú er komið að næsta áfanga í að skila dalnum aftur til náttúrunnar og samfélagsins og Reykjavíkurborg og Orkuveitan bjóða til opinna húsa í Gestastofu Elliðaárstöðvar 28. og 29. apríl n.k. kl. 16-18. Við hlökkum til að eiga spjall um dalinn, árnar og útivistina. Höfundur er landslagsarkitekt og verkefnisstjóri hjá Orkuveitunni. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson Skoðun Halldór 27.06.2026 Halldór Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson Skoðun Skoðun Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Borgarlínan og Línuborg Soria Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Hvaða börn koma fyrst? Lúðvík Júlíusson skrifar Skoðun Lífeyririnn okkar má ekki týnast Sandra B. Franks skrifar Skoðun Aldrei fleiri Ljón á Íslandi Selma Rut Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Mikilvægur áfangi fyrir eldri ökumenn Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason skrifar Skoðun Er gervigreind örlög eða stefna? Hanna Kristín Skaftadóttir skrifar Skoðun Menningarsjá og hlutverk hennar Anna Hildur Hildibrandsdóttir ,Erna Kaaber skrifar Skoðun Líffræðileg fjölbreytni á undanþágu? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Minna fólk – aðrar þarfir Bozena Raczkowska skrifar Skoðun Fullveldi og almannaheill Ingólfur Sverrisson skrifar Sjá meira
Í meira en hundrað ár hefur Elliðaárdalur verið vettvangur framfara, en með virkjun Elliðaánna árið 1921 var grunnur lagður að rafvæðingu í Reykjavík og raforka framleidd fyrir ört vaxandi borgarsamfélag. Raforkumannvirkin í dalnum gegndu þar lykilhlutverki. En hvað gerum við þegar þau hafa lokið hlutverki sínu? Samkvæmt vatnalögum ber Orkuveitunni skylda til að færa umhverfið aftur til fyrra horft eins og kostur er. Í Elliðaárdal stendur nú yfir vinna sem fá dæmi eru um hér á landi: að leggja niður vatnsaflsvirkjun og endurheimta það vistkerfi sem var rofið með virkjun ánna. Náttúran tekur við sér Fyrstu skrefin hafa þegar verið stigin. Botnlokur Árbæjarstíflu voru opnaðar varanlega árið 2020 og rennsli ánna þannig gefið frjálst. Árangurinn hefur verið skjótur og afgerandi. Árbæjarkvíslin, þar sem áhrifa lónsins gætti áður, skilar nú sérlega góðu búi þar sem þéttleiki seiða hefur aukist marktækt. Niðurstöður Jóhannesar Sturlaugssonar fiskifræðings sýna að heildarganga hrygningarlaxa í Árbæjarkvísl jókst úr 2% árið 2021 í 14% árið 2025. Við þetta má bæta að 2025 var stærsta árlega ganga laxa í Elliðaárnar frá því að árleg vöktun með fiskteljara hófst árið 1989. Varanleg tæming lónsins hefur því skilað tilætluðum árangri fyrir lífríkið. Spor sögunnar varðveitt En endurheimt dalsins snýst ekki aðeins um umhverfið. Hún snýst líka um samfélagið. Raforkumannvirkin í Elliðaárdal hafa verið hluti af sögu okkar í meira en öld og voru friðuð sem slík árið 2012. Má því segja að við niðurlagningu Elliðaárvirkjunar togist á tvö sjónarmið - að færa umhverfið aftur til fyrra horfs og að varðveita menningarsögulegar minjar. Orkuveitan hefur átt í góðu samráði við Minjastofnun Íslands í þessu verkefni og í samræmi við heimild stofnunarinnar er nú gert ráð fyrir að fjarlægja hluta Árbæjarstíflu, en að halda í stólpa frá öllum byggingartímum hennar. Þeir verða nýttir áfram sem undirstaða fyrir nýja upplifunarbrú, sem er hönnuð með aðgengi fyrir öll í huga. Þannig helst þessi mikilvæga tenging yfir Elliðaárnar, en með auknu öryggi og betra aðgengi. Sama má segja um aðrennslispípu meðfram Rafstöðvarvegi sem í dag gegnir hlutverki óformlegar gönguleiðar. Í pípustæði aðrennslispípunnar kemur nýr og spennandi minjaás þar sem pípan og saga hennar er gerð sýnileg og aðgengileg vegfarendum öllum. Staður ársins 2025 Elliðaárdalur er mest sótta útivistarsvæði höfuðborgarsvæðisins og lesendur hafa ef til vill notið þess að sækja Elliðaárstöð heim. Þessi lifandi áfangastaður, sem hefur meðal annars að markmiði að miðla sögu staðarins, hlaut hönnunarverðlaun Íslands í flokknum „Staður ársins“ árið 2025. Nú er komið að næsta áfanga í að skila dalnum aftur til náttúrunnar og samfélagsins og Reykjavíkurborg og Orkuveitan bjóða til opinna húsa í Gestastofu Elliðaárstöðvar 28. og 29. apríl n.k. kl. 16-18. Við hlökkum til að eiga spjall um dalinn, árnar og útivistina. Höfundur er landslagsarkitekt og verkefnisstjóri hjá Orkuveitunni.
Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun
Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar
Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun
Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun