Rekstrarafgangur á kostnað íbúa - er það árangur? Matthías Bjarnason skrifar 29. apríl 2026 12:03 Það er áhugavert að fylgjast með fulltrúum meirihlutans hampa sér vegna afkomu Sveitarfélagsins Árborgar. Reksturinn hefur batnað og samkvæmt meirihlutanum liggur lykillinn þar í ábyrgri fjármálastjórn, hagræðingu og auknum tekjum. Líkt og fyrir fjórum árum er því lofað að þessi ábyrga fjármálastjórn muni skila sér til íbúa í formi lægri skatta. Raunverulega áhrif á íbúa Hin „ábyrga fjármálastjórn” hefur fyrst og fremst falist í hækkun skatta, fasteignaskattar í Árborg voru þeir hæstu á landinu árið 2025. Prósentulækkun árið 2026 var dropi í hafið miðað við hækkanir fyrri ára og hækkun á fasteignamati. Rekstrarafkoma sveitarfélagsins árið 2025 var tæpar 1.500 milljónir á meðan tekjur fasteignaskatta voru í kringum 2.300 milljónir. Áhrif fasteignaskatta á heimili og fyrirtæki er verulega íþyngjandi miðað við fjárhagslegan ávinning sveitarfélagsins. Fjölgun íbúða og þar með fjölgun útsvarsgreiðenda, hefur töluvert meiri og jákvæðari áhrif á reksturinn heldur en hækkun fasteignaskatta. Íbúafjölgun hefur haldið áfram og er helsta orsök þess að sveitarfélagið er að komast yfir skaflinn fjárhagslega. Það má hins vegar ekki gleyma að þessi fjölgun hefði verið ómöguleg án uppbyggingu innviða sem átti sér stað kjörtímabilið 2018-2022. Við viljum áfram styrkja stoðir sveitarfélagsins með fjölgun íbúa, en uppbygging innviða þarf að fylgja. Formaður bæjarráðs skellir skömminni á fulltrúa Framsóknar og annara flokka, en hann og aðrir Sjálfstæðismenn í Árborg hafa aldrei aldrei viljað horfast almennilega í augu við þann vanda sem þeir komu sveitarfélaginu í. Þeir hafa aldrei viðurkennt mikilvægi innviðauppbyggingar né þá skuld sem hlýst af vanrækslu hennar og nú er haldið áfram á sömu braut. Þetta er nákvæmlega aðferðafræðin sem Sjálfstæðismenn beittu árin 2010-2018, þegar innviðaskuldin náði hámarki. Framsókn hefur ávallt viðurkennt vandann Allir bæjarfulltrúar skrifuðu undir skjal árið 2023 þar sem staðfest var að álag yrði lagt á íbúa til eins árs. Fyrst og fremst til að sýna fjárfestum að sveitarfélagið væri lánshæft. Sú aðgerð bar árangur og sveitarfélagið fékk nauðsynlegt fjármagn. Við í Framsókn gerðum ráð fyrir að álagið yrði afnumið um leið og aðstæður leyfðu. Reksturinn batnaði, með um 3.000 milljóna kr. afgangi árið 2024 og 1.500 milljóna kr. afgangi árið 2025. Þrátt fyrir þennan viðsnúning fengu íbúar samt reikning fyrir álaginu sumarið 2025. „Íþyngjandi neyðarúrræði og þungbær ákvörðun” segja fulltrúar meirihlutans. Þrátt fyrir að tækifæri hefðu verið til staðar til að semja við ráðuneytið um endurgreiðslu og hlífa íbúum Árborgar, var meirihlutanum nokkuð léttvæg ákvörðun að endurskoða ekki þetta neyðarúrræði. Vilji Sjálfstæðisflokksins stóð ekki til þess. Loforðið um að bættur rekstur skili sér til íbúa virðist því ekki vera í forgangi. Árangur meirihlutans virðist eingöngu vera mældur í niðurstöðu ársreikninga. Hvernig á að mæla raunverulegan árangur? Ég skilgreini árangur í sveitarstjórnarmálum á víðari grunni en í ársreikningum. Fyrir mér er árangur að skila af sér sveitarfélagi með traustan rekstur sem ræður við verkefni framtíðarinnar. En árangur felst einnig í bættri þjónustu sveitarfélagsins, að börn komist inn á leikskóla, að aðstaða anni eftirspurn þegar kemur að íþróttum, frístundum, tómstundum og skólum. Að uppbygging innviða sé hugsuð til langs tíma í takt við íbúafjölgun, ekki á eftir. Að fólkið sem lagði grunninn að því samfélagi sem við búum í dag, fái þá þjónustu sem það á skilið. Við í Árborg þurfum að horfa til framtíðar og komast út úr þeim viðbragðsdrifna fasa sem hefur einkennt reksturinn undanfarin ár. Ég vona að ég geti, eftir fjögur, átta eða tólf ár, bent á raunverulegan árangur. Árangur sem mælist ekki eingöngu í ársreikningum, heldur í lífsgæðum íbúa. Höfundur er oddviti B-lista Framsóknar í Árborg. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Árborg Mest lesið Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson Skoðun Öruggt ferðasumar hefst með góðum brunavörnum Methúsalem Hilmarsson Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen Skoðun Skoðun Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir skrifar Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson skrifar Skoðun Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir skrifar Skoðun Öruggt ferðasumar hefst með góðum brunavörnum Methúsalem Hilmarsson skrifar Skoðun Hvernig lesum við skoðanagreinar? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson skrifar Skoðun Af hverju hunsa Samfylkingin og Vinstrið umboðsmann barna? Þórður Halldórsson skrifar Skoðun Dómar sem eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hrauni Davíð Bergmann skrifar Skoðun Spyrjum við áfram nýrra spurninga? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða áfengisgjaldið? Einar Bárðarson skrifar Skoðun Þegar dýravelferð víkur fyrir hagnaði Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Hver vill borða brauðið? Jón Óskar Hinriksson skrifar Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen skrifar Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir skrifar Skoðun Vandinn talaður burt Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson skrifar Skoðun Hvenær verða sjóðir mikilvægari en félagsmenn? Valerio Gargiulo skrifar Sjá meira
Það er áhugavert að fylgjast með fulltrúum meirihlutans hampa sér vegna afkomu Sveitarfélagsins Árborgar. Reksturinn hefur batnað og samkvæmt meirihlutanum liggur lykillinn þar í ábyrgri fjármálastjórn, hagræðingu og auknum tekjum. Líkt og fyrir fjórum árum er því lofað að þessi ábyrga fjármálastjórn muni skila sér til íbúa í formi lægri skatta. Raunverulega áhrif á íbúa Hin „ábyrga fjármálastjórn” hefur fyrst og fremst falist í hækkun skatta, fasteignaskattar í Árborg voru þeir hæstu á landinu árið 2025. Prósentulækkun árið 2026 var dropi í hafið miðað við hækkanir fyrri ára og hækkun á fasteignamati. Rekstrarafkoma sveitarfélagsins árið 2025 var tæpar 1.500 milljónir á meðan tekjur fasteignaskatta voru í kringum 2.300 milljónir. Áhrif fasteignaskatta á heimili og fyrirtæki er verulega íþyngjandi miðað við fjárhagslegan ávinning sveitarfélagsins. Fjölgun íbúða og þar með fjölgun útsvarsgreiðenda, hefur töluvert meiri og jákvæðari áhrif á reksturinn heldur en hækkun fasteignaskatta. Íbúafjölgun hefur haldið áfram og er helsta orsök þess að sveitarfélagið er að komast yfir skaflinn fjárhagslega. Það má hins vegar ekki gleyma að þessi fjölgun hefði verið ómöguleg án uppbyggingu innviða sem átti sér stað kjörtímabilið 2018-2022. Við viljum áfram styrkja stoðir sveitarfélagsins með fjölgun íbúa, en uppbygging innviða þarf að fylgja. Formaður bæjarráðs skellir skömminni á fulltrúa Framsóknar og annara flokka, en hann og aðrir Sjálfstæðismenn í Árborg hafa aldrei aldrei viljað horfast almennilega í augu við þann vanda sem þeir komu sveitarfélaginu í. Þeir hafa aldrei viðurkennt mikilvægi innviðauppbyggingar né þá skuld sem hlýst af vanrækslu hennar og nú er haldið áfram á sömu braut. Þetta er nákvæmlega aðferðafræðin sem Sjálfstæðismenn beittu árin 2010-2018, þegar innviðaskuldin náði hámarki. Framsókn hefur ávallt viðurkennt vandann Allir bæjarfulltrúar skrifuðu undir skjal árið 2023 þar sem staðfest var að álag yrði lagt á íbúa til eins árs. Fyrst og fremst til að sýna fjárfestum að sveitarfélagið væri lánshæft. Sú aðgerð bar árangur og sveitarfélagið fékk nauðsynlegt fjármagn. Við í Framsókn gerðum ráð fyrir að álagið yrði afnumið um leið og aðstæður leyfðu. Reksturinn batnaði, með um 3.000 milljóna kr. afgangi árið 2024 og 1.500 milljóna kr. afgangi árið 2025. Þrátt fyrir þennan viðsnúning fengu íbúar samt reikning fyrir álaginu sumarið 2025. „Íþyngjandi neyðarúrræði og þungbær ákvörðun” segja fulltrúar meirihlutans. Þrátt fyrir að tækifæri hefðu verið til staðar til að semja við ráðuneytið um endurgreiðslu og hlífa íbúum Árborgar, var meirihlutanum nokkuð léttvæg ákvörðun að endurskoða ekki þetta neyðarúrræði. Vilji Sjálfstæðisflokksins stóð ekki til þess. Loforðið um að bættur rekstur skili sér til íbúa virðist því ekki vera í forgangi. Árangur meirihlutans virðist eingöngu vera mældur í niðurstöðu ársreikninga. Hvernig á að mæla raunverulegan árangur? Ég skilgreini árangur í sveitarstjórnarmálum á víðari grunni en í ársreikningum. Fyrir mér er árangur að skila af sér sveitarfélagi með traustan rekstur sem ræður við verkefni framtíðarinnar. En árangur felst einnig í bættri þjónustu sveitarfélagsins, að börn komist inn á leikskóla, að aðstaða anni eftirspurn þegar kemur að íþróttum, frístundum, tómstundum og skólum. Að uppbygging innviða sé hugsuð til langs tíma í takt við íbúafjölgun, ekki á eftir. Að fólkið sem lagði grunninn að því samfélagi sem við búum í dag, fái þá þjónustu sem það á skilið. Við í Árborg þurfum að horfa til framtíðar og komast út úr þeim viðbragðsdrifna fasa sem hefur einkennt reksturinn undanfarin ár. Ég vona að ég geti, eftir fjögur, átta eða tólf ár, bent á raunverulegan árangur. Árangur sem mælist ekki eingöngu í ársreikningum, heldur í lífsgæðum íbúa. Höfundur er oddviti B-lista Framsóknar í Árborg.
Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen Skoðun
Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar
Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen Skoðun