Tímamót í uppbyggingarsögu Reykjavíkur Heiða Björg Hilmisdóttir skrifar 4. maí 2026 09:31 Það gerist ekki á hverjum degi að ríki og sveitarfélag nái saman um stórfellda uppbyggingu sem getur raunverulega breytt stöðu þúsunda fjölskyldna. Þess vegna boða þeir samningar sem við fjármálaráðherra undirrituðum ásamt félags- og húsnæðisráðherra í upphafi vikunnar, um nýtingu ríkislóða og ríkiseigna í Reykjavík, stór tímamót. Hér er verið að leggja grunn að 1.200 til 1.400 nýjum íbúðum á næstu árum, á sama tíma og mörg eldri ágreiningsmál eru leyst með skynsamlegum hætti. Fólk þarf heimili. Á meðan skortur á húsnæði þrýstir upp verði og leigu, og ungt fólk, fjölskyldur og eldri borgarar finna fyrir vaxandi óöryggi, skiptir mestu máli að lóðir fari í uppbyggingu og að framkvæmdir hefjist. Þessir samningar tryggja einmitt það. Um er að ræða íbúðauppbyggingu á lykilstöðum í borginni, meðal annars í Borgartúni, við Grensásveg, á efri hluta Laugavegar, við Laugarnesveg, á Seljavegi og austan Korpúlfsstaða. Þar með er ekki aðeins verið að fjölga íbúðum heldur einnig að nýta betur land og eignir sem þegar eru til staðar. Það er skynsamleg borgarþróun, hagkvæm nýting innviða og ábyrg nálgun í skipulagsmálum. Sérstaklega ber að fagna því að 20 til 30 prósent íbúðanna verði hagkvæmar íbúðir. Þar undir falla almennar íbúðir, leiguíbúðir, stúdentaíbúðir, íbúðir fyrir eldra fólk og búseturéttaríbúðir. Þetta skiptir máli. Húsnæðismarkaðurinn leysir ekki einn og sér þann vanda sem við stöndum frammi fyrir. Samfélagið þarf að tryggja fjölbreytt búsetuform og raunveruleg tækifæri fyrir fólk með ólíkar þarfir og mismunandi greiðslugetu. Samningarnir sýna líka hvað næst þegar stjórnvöld vinna saman í stað þess að standa hvort gegn öðru. Of lengi hafa mál sem þessi setið föst í kerfum, ágreiningi og togstreitu milli stjórnvaldsstiga. Nú hefur önnur leið verið farin: lausnamiðað samstarf og framkvæmdahugur. Auðvitað verður alltaf hægt að deila um einstök atriði, verð, útfærslur og tímasetningar. Það fylgir öllum stórum verkefnum. En meginatriðið má ekki týnast í smáatriðunum. Þessi niðurstaða þýðir fleiri heimili, meira framboð og sterkari borg til framtíðar. Reykjavík þarf meiri uppbyggingu. Ísland þarf meiri uppbyggingu. Fólkið sem bíður eftir öruggu húsnæði þarf aðgerðir. Þess vegna voru þessir uppbyggingarsamningarnir nauðsynlegir. Þeir voru flóknir, tóku langan tíma en þeir standa líka uppúr sem eitt mikilvægasta framlag okkar samstarfsflokkanna í borgarstjórn til byggingarsögu Reykjavíkur á þessu stutta kjörtímabili sem senn er á enda. Við sögðumst ætla að fjölga íbúðum og tryggja uppbyggingu og nú eru 1200-1400 íbúðir komnar í farveg á ríkislóðum ásamt nýju hverfi í Höllum í Úlfarsárdal sem rísa mun á komandi árum. Þetta eru verk sem skipta máli. Höfundur er borgarstjóri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heiða Björg Hilmisdóttir Borgarstjórn Húsnæðismál Mest lesið Halldór 22.08.2026 Halldór Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson skrifar Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Sjá meira
Það gerist ekki á hverjum degi að ríki og sveitarfélag nái saman um stórfellda uppbyggingu sem getur raunverulega breytt stöðu þúsunda fjölskyldna. Þess vegna boða þeir samningar sem við fjármálaráðherra undirrituðum ásamt félags- og húsnæðisráðherra í upphafi vikunnar, um nýtingu ríkislóða og ríkiseigna í Reykjavík, stór tímamót. Hér er verið að leggja grunn að 1.200 til 1.400 nýjum íbúðum á næstu árum, á sama tíma og mörg eldri ágreiningsmál eru leyst með skynsamlegum hætti. Fólk þarf heimili. Á meðan skortur á húsnæði þrýstir upp verði og leigu, og ungt fólk, fjölskyldur og eldri borgarar finna fyrir vaxandi óöryggi, skiptir mestu máli að lóðir fari í uppbyggingu og að framkvæmdir hefjist. Þessir samningar tryggja einmitt það. Um er að ræða íbúðauppbyggingu á lykilstöðum í borginni, meðal annars í Borgartúni, við Grensásveg, á efri hluta Laugavegar, við Laugarnesveg, á Seljavegi og austan Korpúlfsstaða. Þar með er ekki aðeins verið að fjölga íbúðum heldur einnig að nýta betur land og eignir sem þegar eru til staðar. Það er skynsamleg borgarþróun, hagkvæm nýting innviða og ábyrg nálgun í skipulagsmálum. Sérstaklega ber að fagna því að 20 til 30 prósent íbúðanna verði hagkvæmar íbúðir. Þar undir falla almennar íbúðir, leiguíbúðir, stúdentaíbúðir, íbúðir fyrir eldra fólk og búseturéttaríbúðir. Þetta skiptir máli. Húsnæðismarkaðurinn leysir ekki einn og sér þann vanda sem við stöndum frammi fyrir. Samfélagið þarf að tryggja fjölbreytt búsetuform og raunveruleg tækifæri fyrir fólk með ólíkar þarfir og mismunandi greiðslugetu. Samningarnir sýna líka hvað næst þegar stjórnvöld vinna saman í stað þess að standa hvort gegn öðru. Of lengi hafa mál sem þessi setið föst í kerfum, ágreiningi og togstreitu milli stjórnvaldsstiga. Nú hefur önnur leið verið farin: lausnamiðað samstarf og framkvæmdahugur. Auðvitað verður alltaf hægt að deila um einstök atriði, verð, útfærslur og tímasetningar. Það fylgir öllum stórum verkefnum. En meginatriðið má ekki týnast í smáatriðunum. Þessi niðurstaða þýðir fleiri heimili, meira framboð og sterkari borg til framtíðar. Reykjavík þarf meiri uppbyggingu. Ísland þarf meiri uppbyggingu. Fólkið sem bíður eftir öruggu húsnæði þarf aðgerðir. Þess vegna voru þessir uppbyggingarsamningarnir nauðsynlegir. Þeir voru flóknir, tóku langan tíma en þeir standa líka uppúr sem eitt mikilvægasta framlag okkar samstarfsflokkanna í borgarstjórn til byggingarsögu Reykjavíkur á þessu stutta kjörtímabili sem senn er á enda. Við sögðumst ætla að fjölga íbúðum og tryggja uppbyggingu og nú eru 1200-1400 íbúðir komnar í farveg á ríkislóðum ásamt nýju hverfi í Höllum í Úlfarsárdal sem rísa mun á komandi árum. Þetta eru verk sem skipta máli. Höfundur er borgarstjóri.
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun
Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun