Tímamót í uppbyggingarsögu Reykjavíkur Heiða Björg Hilmisdóttir skrifar 4. maí 2026 09:31 Það gerist ekki á hverjum degi að ríki og sveitarfélag nái saman um stórfellda uppbyggingu sem getur raunverulega breytt stöðu þúsunda fjölskyldna. Þess vegna boða þeir samningar sem við fjármálaráðherra undirrituðum ásamt félags- og húsnæðisráðherra í upphafi vikunnar, um nýtingu ríkislóða og ríkiseigna í Reykjavík, stór tímamót. Hér er verið að leggja grunn að 1.200 til 1.400 nýjum íbúðum á næstu árum, á sama tíma og mörg eldri ágreiningsmál eru leyst með skynsamlegum hætti. Fólk þarf heimili. Á meðan skortur á húsnæði þrýstir upp verði og leigu, og ungt fólk, fjölskyldur og eldri borgarar finna fyrir vaxandi óöryggi, skiptir mestu máli að lóðir fari í uppbyggingu og að framkvæmdir hefjist. Þessir samningar tryggja einmitt það. Um er að ræða íbúðauppbyggingu á lykilstöðum í borginni, meðal annars í Borgartúni, við Grensásveg, á efri hluta Laugavegar, við Laugarnesveg, á Seljavegi og austan Korpúlfsstaða. Þar með er ekki aðeins verið að fjölga íbúðum heldur einnig að nýta betur land og eignir sem þegar eru til staðar. Það er skynsamleg borgarþróun, hagkvæm nýting innviða og ábyrg nálgun í skipulagsmálum. Sérstaklega ber að fagna því að 20 til 30 prósent íbúðanna verði hagkvæmar íbúðir. Þar undir falla almennar íbúðir, leiguíbúðir, stúdentaíbúðir, íbúðir fyrir eldra fólk og búseturéttaríbúðir. Þetta skiptir máli. Húsnæðismarkaðurinn leysir ekki einn og sér þann vanda sem við stöndum frammi fyrir. Samfélagið þarf að tryggja fjölbreytt búsetuform og raunveruleg tækifæri fyrir fólk með ólíkar þarfir og mismunandi greiðslugetu. Samningarnir sýna líka hvað næst þegar stjórnvöld vinna saman í stað þess að standa hvort gegn öðru. Of lengi hafa mál sem þessi setið föst í kerfum, ágreiningi og togstreitu milli stjórnvaldsstiga. Nú hefur önnur leið verið farin: lausnamiðað samstarf og framkvæmdahugur. Auðvitað verður alltaf hægt að deila um einstök atriði, verð, útfærslur og tímasetningar. Það fylgir öllum stórum verkefnum. En meginatriðið má ekki týnast í smáatriðunum. Þessi niðurstaða þýðir fleiri heimili, meira framboð og sterkari borg til framtíðar. Reykjavík þarf meiri uppbyggingu. Ísland þarf meiri uppbyggingu. Fólkið sem bíður eftir öruggu húsnæði þarf aðgerðir. Þess vegna voru þessir uppbyggingarsamningarnir nauðsynlegir. Þeir voru flóknir, tóku langan tíma en þeir standa líka uppúr sem eitt mikilvægasta framlag okkar samstarfsflokkanna í borgarstjórn til byggingarsögu Reykjavíkur á þessu stutta kjörtímabili sem senn er á enda. Við sögðumst ætla að fjölga íbúðum og tryggja uppbyggingu og nú eru 1200-1400 íbúðir komnar í farveg á ríkislóðum ásamt nýju hverfi í Höllum í Úlfarsárdal sem rísa mun á komandi árum. Þetta eru verk sem skipta máli. Höfundur er borgarstjóri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heiða Björg Hilmisdóttir Borgarstjórn Húsnæðismál Mest lesið Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar Skoðun Að PISA upp í vindinn – getur gervigreind þýtt námsefni fyrir börn? Steinþór Steingrímsson skrifar Skoðun Öldungaráð Reykjavíkurborgar tekið úr sambandi Viðar Eggertsson skrifar Skoðun Stöðugleiki á leigumarkaði Benedikt S. Benediktsson skrifar Skoðun Hálfsársuppgjör staðfestir áhyggjur af fjármálum Seltjarnarness Kristinn Ólafsson skrifar Skoðun 5,2% gjaldahækkanir – skýr skilaboðin inn á vinnumarkaðinn Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Hvað gætum við gert fyrir 112 milljarða? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hamingjuóskir til allra sem sögðu nei Einar Helgason skrifar Skoðun Þegar allt fer aftur á fullt – munum eftir fólkinu Ingunn Björk Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Börnin sem mæta afgangi Jón Ferdínand Estherarson skrifar Skoðun Læsi er sameiginleg ábyrgð og fjárfesting til framtíðar Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun PISA - Viljum við árangur án erfiðisins? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers eiga fatlaðir og foreldrar þeirra að gjalda? Margrét Össurardóttir skrifar Skoðun Alvöru eða sérhæfðir kennarar Svava Björg Mörk skrifar Sjá meira
Það gerist ekki á hverjum degi að ríki og sveitarfélag nái saman um stórfellda uppbyggingu sem getur raunverulega breytt stöðu þúsunda fjölskyldna. Þess vegna boða þeir samningar sem við fjármálaráðherra undirrituðum ásamt félags- og húsnæðisráðherra í upphafi vikunnar, um nýtingu ríkislóða og ríkiseigna í Reykjavík, stór tímamót. Hér er verið að leggja grunn að 1.200 til 1.400 nýjum íbúðum á næstu árum, á sama tíma og mörg eldri ágreiningsmál eru leyst með skynsamlegum hætti. Fólk þarf heimili. Á meðan skortur á húsnæði þrýstir upp verði og leigu, og ungt fólk, fjölskyldur og eldri borgarar finna fyrir vaxandi óöryggi, skiptir mestu máli að lóðir fari í uppbyggingu og að framkvæmdir hefjist. Þessir samningar tryggja einmitt það. Um er að ræða íbúðauppbyggingu á lykilstöðum í borginni, meðal annars í Borgartúni, við Grensásveg, á efri hluta Laugavegar, við Laugarnesveg, á Seljavegi og austan Korpúlfsstaða. Þar með er ekki aðeins verið að fjölga íbúðum heldur einnig að nýta betur land og eignir sem þegar eru til staðar. Það er skynsamleg borgarþróun, hagkvæm nýting innviða og ábyrg nálgun í skipulagsmálum. Sérstaklega ber að fagna því að 20 til 30 prósent íbúðanna verði hagkvæmar íbúðir. Þar undir falla almennar íbúðir, leiguíbúðir, stúdentaíbúðir, íbúðir fyrir eldra fólk og búseturéttaríbúðir. Þetta skiptir máli. Húsnæðismarkaðurinn leysir ekki einn og sér þann vanda sem við stöndum frammi fyrir. Samfélagið þarf að tryggja fjölbreytt búsetuform og raunveruleg tækifæri fyrir fólk með ólíkar þarfir og mismunandi greiðslugetu. Samningarnir sýna líka hvað næst þegar stjórnvöld vinna saman í stað þess að standa hvort gegn öðru. Of lengi hafa mál sem þessi setið föst í kerfum, ágreiningi og togstreitu milli stjórnvaldsstiga. Nú hefur önnur leið verið farin: lausnamiðað samstarf og framkvæmdahugur. Auðvitað verður alltaf hægt að deila um einstök atriði, verð, útfærslur og tímasetningar. Það fylgir öllum stórum verkefnum. En meginatriðið má ekki týnast í smáatriðunum. Þessi niðurstaða þýðir fleiri heimili, meira framboð og sterkari borg til framtíðar. Reykjavík þarf meiri uppbyggingu. Ísland þarf meiri uppbyggingu. Fólkið sem bíður eftir öruggu húsnæði þarf aðgerðir. Þess vegna voru þessir uppbyggingarsamningarnir nauðsynlegir. Þeir voru flóknir, tóku langan tíma en þeir standa líka uppúr sem eitt mikilvægasta framlag okkar samstarfsflokkanna í borgarstjórn til byggingarsögu Reykjavíkur á þessu stutta kjörtímabili sem senn er á enda. Við sögðumst ætla að fjölga íbúðum og tryggja uppbyggingu og nú eru 1200-1400 íbúðir komnar í farveg á ríkislóðum ásamt nýju hverfi í Höllum í Úlfarsárdal sem rísa mun á komandi árum. Þetta eru verk sem skipta máli. Höfundur er borgarstjóri.
Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir Skoðun
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar
Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar
Skoðun Að PISA upp í vindinn – getur gervigreind þýtt námsefni fyrir börn? Steinþór Steingrímsson skrifar
Skoðun Hálfsársuppgjör staðfestir áhyggjur af fjármálum Seltjarnarness Kristinn Ólafsson skrifar
Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir Skoðun