Allir íbúar Kópavogs skipta máli Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar 14. maí 2026 19:40 Sterkt samfélag byggist ekki aðeins á góðum innviðum eða fallegum byggingum. Það byggist á fólkinu sem þar býr. Öllum íbúum þarf að finnast að rödd þeirra skipti máli og að á þau sé hlustað, óháð tungumáli, fötlun eða aðstæðum. Kópavogur er fjölbreytt samfélag og enginn hópur á að sitja eftir. Sveitarfélagið á að vera tilbúið að mæta fólki þar sem það er statt og tryggja að allir geti tekið þátt á eigin forsendum. Að berjast fyrir eigin tungumáli Það segir margt um samfélag þegar íbúi þarf að berjast fyrir því að fá að nota eigið tungumál í samskiptum við sveitarfélagið sitt. Heyrnarlaus maður í Kópavogi hafði samband við velferðarsvið bæjarins með aðstoð táknmálstúlks. Hann óskaði eftir viðtali við ráðgjafa sem gæti átt samskipti á táknmáli án milliliða, eins og Reykjavíkurborg hafði og sá ráðgjafi var líka sjálfstæður meðferðaraðili. Kópavogsbær hefði getað keypt slíka þjónustu fyrir tiltölulega litla fjárhæð. Í stað þess var erindið flækt, gert stærra en það var, jafnvel flóknara og að lokum var manninum bent á að flytja til Reykjavíkur. Með öllu óásættanlegt Þessi viðbrögð eru ekki aðeins særandi, þau eru með öllu óásættanleg. Hér var um að ræða íbúa sem hafði búið í Kópavogi í nær tuttugu ár, greitt sín gjöld og aldrei áður leitað eftir aðstoð frá velferðarsviði. Að segja við slíkan íbúa að hann eigi einfaldlega að leita annað sendir hættuleg skilaboð: að sumir íbúar séu minna velkomnir en aðrir. Sveitarfélög eiga ekki að spyrja: „Getur þú farið annað?“ heldur: „Hvernig getum við leyst þetta?“ Kópavogur fyrir alla Heyrnarlausir íbúar eiga að geta fengið upplýsingar, þjónustu og samskipti á eigin tungumáli án þess að upplifa sig sem byrði á kerfinu. Fatlaðir íbúar eru ekki vandamál sem þarf að leysa. Þeir eru hluti af samfélaginu og eiga sama rétt og aðrir til þátttöku, virðingar og þjónustu. Viðreisn í Kópavogi vill samfélag sem hlustar, skilur þarfir fólks og kemur til móts við íbúa af virðingu. Það er ekki kostnaður. Það er mælikvarði á réttlátt samfélag. Höfundur situr í 10. sæti á lista Viðreisn í Kópavogi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sigurlín Margrét Sigurðardóttir Viðreisn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Kópavogur Mest lesið Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Sjá meira
Sterkt samfélag byggist ekki aðeins á góðum innviðum eða fallegum byggingum. Það byggist á fólkinu sem þar býr. Öllum íbúum þarf að finnast að rödd þeirra skipti máli og að á þau sé hlustað, óháð tungumáli, fötlun eða aðstæðum. Kópavogur er fjölbreytt samfélag og enginn hópur á að sitja eftir. Sveitarfélagið á að vera tilbúið að mæta fólki þar sem það er statt og tryggja að allir geti tekið þátt á eigin forsendum. Að berjast fyrir eigin tungumáli Það segir margt um samfélag þegar íbúi þarf að berjast fyrir því að fá að nota eigið tungumál í samskiptum við sveitarfélagið sitt. Heyrnarlaus maður í Kópavogi hafði samband við velferðarsvið bæjarins með aðstoð táknmálstúlks. Hann óskaði eftir viðtali við ráðgjafa sem gæti átt samskipti á táknmáli án milliliða, eins og Reykjavíkurborg hafði og sá ráðgjafi var líka sjálfstæður meðferðaraðili. Kópavogsbær hefði getað keypt slíka þjónustu fyrir tiltölulega litla fjárhæð. Í stað þess var erindið flækt, gert stærra en það var, jafnvel flóknara og að lokum var manninum bent á að flytja til Reykjavíkur. Með öllu óásættanlegt Þessi viðbrögð eru ekki aðeins særandi, þau eru með öllu óásættanleg. Hér var um að ræða íbúa sem hafði búið í Kópavogi í nær tuttugu ár, greitt sín gjöld og aldrei áður leitað eftir aðstoð frá velferðarsviði. Að segja við slíkan íbúa að hann eigi einfaldlega að leita annað sendir hættuleg skilaboð: að sumir íbúar séu minna velkomnir en aðrir. Sveitarfélög eiga ekki að spyrja: „Getur þú farið annað?“ heldur: „Hvernig getum við leyst þetta?“ Kópavogur fyrir alla Heyrnarlausir íbúar eiga að geta fengið upplýsingar, þjónustu og samskipti á eigin tungumáli án þess að upplifa sig sem byrði á kerfinu. Fatlaðir íbúar eru ekki vandamál sem þarf að leysa. Þeir eru hluti af samfélaginu og eiga sama rétt og aðrir til þátttöku, virðingar og þjónustu. Viðreisn í Kópavogi vill samfélag sem hlustar, skilur þarfir fólks og kemur til móts við íbúa af virðingu. Það er ekki kostnaður. Það er mælikvarði á réttlátt samfélag. Höfundur situr í 10. sæti á lista Viðreisn í Kópavogi.
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar