Ís­lenskan mesta eftir­sjáin: „Tala hana mest fullur niðri í bæ“

Nik hætti með Þrótt til að taka við í Kópavogi og segist hafa vonast til að Blikastarfið gæti verkað sem stökkpallur út í heim. Sem varð niðurstaðan eftir tvö sigursæl ár þar sem Breiðablik varð Íslandsmeistari bæði árin og bikarmeistari í ár.

„Já, klárlega. Það var hluti ástæðunnar fyrir því að ég kom hingað. Við vissum öll að þetta yrðu tvö til fjögur ár áður en ég tæki skrefið út. Ég sá fyrir mér þrjú ár svo ég gæti gengið frá íslenska vegabréfinu,“ segir Nik Chamberlain í Sportpakkanum á Sýn. Erfitt var að segja nei þegar Íslendingalið Kristianstad kallaði en Elísabet Gunnarsdóttir þjálfaði liðið um árabil og þar eru á mála þrjár landsliðskonur.

„En tækifærið gafst og þá þarf að sjá hvort það gangi. Þetta var eitt slíkt. Þetta er gott skref fyrir mig og rétta félagið. Það er gott að hafa Íslandstenginguna. Þetta er félag sem er þekkt fyrir að veita ungum leikmönnum tækifæri og þróa þá sem og þjálfara,“

„Þetta verður fróðlegt og mikil áskorun, en ég hlakka mjög til,“ segir Nik.

Þakklátur fyrir land og þjóð

Nik kom fyrst hingað til lands árið 2007 en hefur búið hér í rúman áratug. Hann segist eiga Íslandi mikið að þakka og kveður með söknuði.

„Þetta eru tíu ár með fasta búsetu. Ég eyddi fyrsta sumrinu hérna 2007 svo þetta hefur verið langur tími, þó það hafi bara verið sumrin til að byrja með. Þetta hefur verið frábært, ég hef búið víðsvegar um landið. Ég bjó til dæmis á Seyðisfirði og svo í Reykjavík svo ég held ég hafi upplifað Ísland sem heild,“ segir Nik og bætir við:

„Landið hefur reynst mér gríðarlega vel til að þroskast sem manneskja og þróa mig sem þjálfara. Ég hefði aldrei fengið svona tækifæri í Bretlandi eða Bandaríkjunum hefði ég verið þar. Ég er mjög þakklátur fyrir það.“

Íslenskan setið á hakanum

Hann segir Íslandi leiðandi þegar kemur að íþróttum kvenna.

„Ástríðan fyrir íþróttum er aðalsmerki í íslenskri menningu. Í kvennahlutanum finnst mér Ísland vera leiðandi í Evrópu hvað varðar tækifæri fyrir ungar stúlkur og konur til að spila fótbolta á háu stigi. Ég er þakklátur fyrir þessi tíu ár á Íslandi. Ég mun hins vegar alls ekki sakna snjóstormanna og mun núna njóta fullkomins sumars,“

En nú hefur Nik verið hér samfleytt í áratug og eytt sumrum hér meira og minna í átján ár. Hvernig má vera að hann tali ekki íslensku?

„Þú talar ensku! En ég viðurkenni að þetta er eini hluturinn sem ég mun sjá eftir og er vonsvikinn með er að læra ekki betur íslenskuna og geta átt fleiri samtöl. Ég tala hana mest fullur niður í bæ,“ segir Nik léttur.

Líst vel á að Jeffs taki við

Nik hefur þá trú á landa hans Ian Jeffs sem tekur við af honum í brúnni í Kópavogi.

„Hann mun standa sig hræðilega,“ segir Nik léttur. „Nei, nei. Hann er góður vinur og við höfum þekkst í nokkur ár í gegnum bransann á Íslandi. Svo var hann með karlaliðið hjá Þrótti meðan ég var með kvennaliðið.“

„Þetta er gott tækifæri fyrir hann að taka skrefið til svona klúbbs og halda áfram starfinu sem við höfum sinnt hér undanfarin ár,“ segir Nik.

Fréttina úr Sportpakka gærkvöldsins má sjá að ofan.

Að neðan má sjá viðtalið við Nik í heild.