Opinber áskorun til borgarstjóra: Hvar er kaffispjallið í Grafarvogi? Elísabet Gísladóttir skrifar 28. janúar 2026 14:32 Íbúar Grafarvogs hafa ítrekað óskað eftir opnum fundi með borgarstjóra, líkt og haldnir hafa verið í öðrum hverfum Reykjavíkur á Hverfadögum. Óskin er hvorki ný né óeðlileg. Hún hefur verið sett fram kurteislega, skriflega og með góðum fyrirvara. Samt sitjum við enn eftir án dagsetningar, án boðs og án raunverulegs samtals. Þetta vekur upp spurningar um jafnræði, gagnsæi og vilja borgaryfirvalda til að hlusta á íbúa Grafarvogs. Ítrekaðar beiðnir – engin niðurstaða Frá því í nóvember hafa Íbúasamtök Grafarvogs ítrekað óskað eftir því að borgarstjóri haldi kaffispjall eða opinn íbúafund í hverfinu. Beiðnir hafa verið sendar beint á borgarstjóra og skrifstofu hennar, svarað hefur verið en án efnda. Í svörum borgarinnar hefur m.a. komið fram að „að þau verði í sambandi fljótlega“ og að dagskrá sé „þétt“. Nú eru liðnir margir mánuðir, jól og áramót liðin, og enn hefur ekkert samtal átt sér stað. Þetta er einfaldlega ekki ásættanlegt. Grafarvogur virðist sitja eftir Borgarstjóri hefur sjálf lagt áherslu á mikilvægi samtals við íbúa og haldið kaffispjöll og opna fundi í öðrum hverfum borgarinnar. Í fjölmiðlum hefur verið talað um að borgarstjóri vilji mæta fólki þar sem það er, hlusta og ræða málin af hreinskilni. Grafarvogsbúar spyrja því eðlilega: Af hverju gildir þetta ekki um okkur? Er Grafarvogur undanskilinn? Eða eru áhyggjur íbúa hverfisins einfaldlega ekki taldar nægilega mikilvægar? Málin brenna á íbúum Ástæða beiðnarinnar er skýr. Íbúar Grafarvogs hafa miklar áhyggjur af samgöngumálum, skipulagi, umferð, uppbyggingu í Gufunesi og áhrifum stórra innviðaverkefna á hverfið. Þetta eru ekki smámál, heldur ákvarðanir sem snerta daglegt líf, öryggi og framtíð heils hverfis. Slík mál verða ekki leyst með almennum tölvupóstum eða stöðluðum svörum úr stjórnsýslunni. Þau krefjast opins samtals, augliti til auglitis, þar sem íbúar fá að spyrja og kjörnir fulltrúar svara. Sjálfboðaliðar, ekki skrifstofa borgarinnar Vert er að minna á að Íbúasamtök Grafarvogs eru skipuð sjálfboðaliðum sem sinna þessu starfi samhliða fullri vinnu annars staðar. Þetta er ekki fagleg stofnun með skrifstofu og starfsfólk, heldur fólk sem leggur tíma sinn og orku í þá einföldu trú að íbúalýðræði skipti máli. Að láta slíkar beiðnir daga uppi, mánuðum saman, sendir skýr skilaboð, skilaboð sem enginn borgarbúi ætti að þurfa að sætta sig við. Skýr áskorun Við skorum hér með á Heiða Björg Hilmisdóttir, borgarstjóra Reykjavíkur, að standa við þau gildi sem hún hefur sjálf talað fyrir: Að eiga samtal við íbúa Að sýna jafnræði milli hverfa Að mæta fólki þar sem það býr Við krefjumst þess að dagsetning fyrir opinn íbúafund/kaffispjall í Grafarvogi verði ákveðin tafarlaust og kynnt opinberlega. Grafarvogur á ekki að þurfa að berjast fyrir því að fá að tala við borgarstjóra sinn. Það á að vera sjálfsagt. Höfundur er formaður Íbúasamtaka Grafarvogs. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Reykjavík Borgarstjórn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Sjá meira
Íbúar Grafarvogs hafa ítrekað óskað eftir opnum fundi með borgarstjóra, líkt og haldnir hafa verið í öðrum hverfum Reykjavíkur á Hverfadögum. Óskin er hvorki ný né óeðlileg. Hún hefur verið sett fram kurteislega, skriflega og með góðum fyrirvara. Samt sitjum við enn eftir án dagsetningar, án boðs og án raunverulegs samtals. Þetta vekur upp spurningar um jafnræði, gagnsæi og vilja borgaryfirvalda til að hlusta á íbúa Grafarvogs. Ítrekaðar beiðnir – engin niðurstaða Frá því í nóvember hafa Íbúasamtök Grafarvogs ítrekað óskað eftir því að borgarstjóri haldi kaffispjall eða opinn íbúafund í hverfinu. Beiðnir hafa verið sendar beint á borgarstjóra og skrifstofu hennar, svarað hefur verið en án efnda. Í svörum borgarinnar hefur m.a. komið fram að „að þau verði í sambandi fljótlega“ og að dagskrá sé „þétt“. Nú eru liðnir margir mánuðir, jól og áramót liðin, og enn hefur ekkert samtal átt sér stað. Þetta er einfaldlega ekki ásættanlegt. Grafarvogur virðist sitja eftir Borgarstjóri hefur sjálf lagt áherslu á mikilvægi samtals við íbúa og haldið kaffispjöll og opna fundi í öðrum hverfum borgarinnar. Í fjölmiðlum hefur verið talað um að borgarstjóri vilji mæta fólki þar sem það er, hlusta og ræða málin af hreinskilni. Grafarvogsbúar spyrja því eðlilega: Af hverju gildir þetta ekki um okkur? Er Grafarvogur undanskilinn? Eða eru áhyggjur íbúa hverfisins einfaldlega ekki taldar nægilega mikilvægar? Málin brenna á íbúum Ástæða beiðnarinnar er skýr. Íbúar Grafarvogs hafa miklar áhyggjur af samgöngumálum, skipulagi, umferð, uppbyggingu í Gufunesi og áhrifum stórra innviðaverkefna á hverfið. Þetta eru ekki smámál, heldur ákvarðanir sem snerta daglegt líf, öryggi og framtíð heils hverfis. Slík mál verða ekki leyst með almennum tölvupóstum eða stöðluðum svörum úr stjórnsýslunni. Þau krefjast opins samtals, augliti til auglitis, þar sem íbúar fá að spyrja og kjörnir fulltrúar svara. Sjálfboðaliðar, ekki skrifstofa borgarinnar Vert er að minna á að Íbúasamtök Grafarvogs eru skipuð sjálfboðaliðum sem sinna þessu starfi samhliða fullri vinnu annars staðar. Þetta er ekki fagleg stofnun með skrifstofu og starfsfólk, heldur fólk sem leggur tíma sinn og orku í þá einföldu trú að íbúalýðræði skipti máli. Að láta slíkar beiðnir daga uppi, mánuðum saman, sendir skýr skilaboð, skilaboð sem enginn borgarbúi ætti að þurfa að sætta sig við. Skýr áskorun Við skorum hér með á Heiða Björg Hilmisdóttir, borgarstjóra Reykjavíkur, að standa við þau gildi sem hún hefur sjálf talað fyrir: Að eiga samtal við íbúa Að sýna jafnræði milli hverfa Að mæta fólki þar sem það býr Við krefjumst þess að dagsetning fyrir opinn íbúafund/kaffispjall í Grafarvogi verði ákveðin tafarlaust og kynnt opinberlega. Grafarvogur á ekki að þurfa að berjast fyrir því að fá að tala við borgarstjóra sinn. Það á að vera sjálfsagt. Höfundur er formaður Íbúasamtaka Grafarvogs.
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar