Atvinna handa öllum Vilhjálmur Árnason skrifar 11. janúar 2026 11:32 Atvinnuleysi á Suðurnesjum mælist nú 8,9%, samkvæmt Vinnumálastofnun, og er hlutfallslega tvöfalt meira en víðast annars staðar á landinu. Þetta eru alvarlegar tölur og á bak við þær eru raunverulegar sögur fólks sem vill vinna, fjölskyldna sem lifa í óvissu og ungs fólks sem spyr sig hvort framtíðin sé annars staðar en heima. Þessi staða er ekki ásættanleg og við ætlum ekki að leyfa henni að viðgangast. Uppi á vegg hjá mér hangir gamalt slagorð Sjálfstæðisflokksins: Atvinna handa öllum. Það slagorð er ekki minnisvarði um liðna tíð heldur verkefni dagsins í dag og það er verkefni sem ég og Sjálfstæðisflokkurinn í Reykjanesbæ ætlum að leysa. Suðurnesin eru eitt öflugasta atvinnusvæði landsins og hér eru tækifæri sem fá önnur svæði búa við. Við höfum víðáttumikil landsvæði sem bíða uppbyggingar, sterkt vinnuafl með reynslu og metnað, alþjóðaflugvöll sem tengir okkur beint við umheiminn og stórskipahöfn í Helguvík sem getur orðið lykill að nýjum störfum í útflutningi og verðmætasköpun. Þetta eru staðreyndir, þrátt fyrir að illa hafi tekist að markaðssetja þessi ótrúlegu tækifæri. Vandinn er ekki skortur á tækifærum heldur skortur á skýrri og ákveðinni forystu sem nýtir þau. Sveitarfélög sem ná árangri í atvinnumálum bíða ekki eftir því að „eitthvað gerist“. Þau sækja fyrirtækin, skapa umhverfi sem laðar að fjárfestingu og sýna í verki að atvinnulífið sé velkomið. Verði mér treyst til að leiða Reykjanesbæ sem bæjarstjóri mun ég vera bæjarstjóri sem gerir einmitt það. Bæjarstjóri sem sækir fyrirtækin, talar fyrir svæðinu af krafti og vinnur markvisst að því að gera Reykjanesbæ að besta stað landsins til að starfa, skapa og byggja upp. Við þurfum sveitarfélag sem skilur að störf verða ekki til af sjálfu sér og sveitarfélag sem vinnur með atvinnulífinu en ekki gegn því. Við þurfum að lækka skatta og gjöld, einfalda ferla, flýta ákvörðunum og senda skýr skilaboð: hér er pláss fyrir ykkur, hér er samstarfsvilji og hér er framtíðin hvergi bjartari. Við megum heldur ekki gleyma atvinnulífinu sem þegar er hér og heldur samfélaginu gangandi frá degi til dags. Þessi fyrirtæki hafa fjárfest í Reykjanesbæ, skapað störf og tekið áhættu. Þau eiga skilið að sveitarfélagið standi með þeim. Með stöðugleika, fyrirsjáanleika og góðu rekstrarumhverfi fá þau tækifæri til að stækka, ráða fleira fólk og verða áfram burðarás í uppbyggingu svæðisins. Peningar vaxa ekki á trjánum og Suðurnesjamenn vita að sterkt atvinnulíf er forsenda sterkrar grunnþjónustu sveitarfélaga. Án þess verður erfitt að stytta biðlista á leikskólum, efla grunnskólana og styrkja íþróttafélögin. Ef þessari þróun verður ekki snúið við blasir við vítahringur – lakari þjónusta, minni aðdráttarafl fyrir fjölskyldur og þar með minni tekjur til framtíðar. Það er einmitt ástæðan fyrir því að ég býð mig fram. Mér er ekki sama. Mér er ekki sama hvað verður um sveitarfélagið mitt, hvar börnin mín alast upp og hvar við Silla munum eldast. Atvinna skapar sjálfstæði, reisn og öryggi. Hún skapar samfélag sem fólk vill vera hluti af. Nú vantar forystu sem trúir á svæðið og er tilbúin að berjast fyrir því. Atvinna handa öllum er ekki innantómt loforð. Það er markmið og það er markmið sem við munum ná með skýrri stefnu, sterkri forystu og óbilandi trú á Reykjanesbæ. Höfundur er ritari Sjálfstæðisflokksins Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Vinnumarkaður Vilhjálmur Árnason Sjálfstæðisflokkurinn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson Skoðun Skoðun Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson skrifar Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Síbylja í sorginni Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Hækkun hjá Heilsu hf. Nota bene! Unnur Hrefna Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson skrifar Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir skrifar Skoðun Fangar eigin hugsana, tilfinninga og skoðana Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir skrifar Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar Skoðun Sjálfbær rekstur eða niðurgreiddur – hvort er lúxus, Daði? Hilmar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir skrifar Sjá meira
Atvinnuleysi á Suðurnesjum mælist nú 8,9%, samkvæmt Vinnumálastofnun, og er hlutfallslega tvöfalt meira en víðast annars staðar á landinu. Þetta eru alvarlegar tölur og á bak við þær eru raunverulegar sögur fólks sem vill vinna, fjölskyldna sem lifa í óvissu og ungs fólks sem spyr sig hvort framtíðin sé annars staðar en heima. Þessi staða er ekki ásættanleg og við ætlum ekki að leyfa henni að viðgangast. Uppi á vegg hjá mér hangir gamalt slagorð Sjálfstæðisflokksins: Atvinna handa öllum. Það slagorð er ekki minnisvarði um liðna tíð heldur verkefni dagsins í dag og það er verkefni sem ég og Sjálfstæðisflokkurinn í Reykjanesbæ ætlum að leysa. Suðurnesin eru eitt öflugasta atvinnusvæði landsins og hér eru tækifæri sem fá önnur svæði búa við. Við höfum víðáttumikil landsvæði sem bíða uppbyggingar, sterkt vinnuafl með reynslu og metnað, alþjóðaflugvöll sem tengir okkur beint við umheiminn og stórskipahöfn í Helguvík sem getur orðið lykill að nýjum störfum í útflutningi og verðmætasköpun. Þetta eru staðreyndir, þrátt fyrir að illa hafi tekist að markaðssetja þessi ótrúlegu tækifæri. Vandinn er ekki skortur á tækifærum heldur skortur á skýrri og ákveðinni forystu sem nýtir þau. Sveitarfélög sem ná árangri í atvinnumálum bíða ekki eftir því að „eitthvað gerist“. Þau sækja fyrirtækin, skapa umhverfi sem laðar að fjárfestingu og sýna í verki að atvinnulífið sé velkomið. Verði mér treyst til að leiða Reykjanesbæ sem bæjarstjóri mun ég vera bæjarstjóri sem gerir einmitt það. Bæjarstjóri sem sækir fyrirtækin, talar fyrir svæðinu af krafti og vinnur markvisst að því að gera Reykjanesbæ að besta stað landsins til að starfa, skapa og byggja upp. Við þurfum sveitarfélag sem skilur að störf verða ekki til af sjálfu sér og sveitarfélag sem vinnur með atvinnulífinu en ekki gegn því. Við þurfum að lækka skatta og gjöld, einfalda ferla, flýta ákvörðunum og senda skýr skilaboð: hér er pláss fyrir ykkur, hér er samstarfsvilji og hér er framtíðin hvergi bjartari. Við megum heldur ekki gleyma atvinnulífinu sem þegar er hér og heldur samfélaginu gangandi frá degi til dags. Þessi fyrirtæki hafa fjárfest í Reykjanesbæ, skapað störf og tekið áhættu. Þau eiga skilið að sveitarfélagið standi með þeim. Með stöðugleika, fyrirsjáanleika og góðu rekstrarumhverfi fá þau tækifæri til að stækka, ráða fleira fólk og verða áfram burðarás í uppbyggingu svæðisins. Peningar vaxa ekki á trjánum og Suðurnesjamenn vita að sterkt atvinnulíf er forsenda sterkrar grunnþjónustu sveitarfélaga. Án þess verður erfitt að stytta biðlista á leikskólum, efla grunnskólana og styrkja íþróttafélögin. Ef þessari þróun verður ekki snúið við blasir við vítahringur – lakari þjónusta, minni aðdráttarafl fyrir fjölskyldur og þar með minni tekjur til framtíðar. Það er einmitt ástæðan fyrir því að ég býð mig fram. Mér er ekki sama. Mér er ekki sama hvað verður um sveitarfélagið mitt, hvar börnin mín alast upp og hvar við Silla munum eldast. Atvinna skapar sjálfstæði, reisn og öryggi. Hún skapar samfélag sem fólk vill vera hluti af. Nú vantar forystu sem trúir á svæðið og er tilbúin að berjast fyrir því. Atvinna handa öllum er ekki innantómt loforð. Það er markmið og það er markmið sem við munum ná með skýrri stefnu, sterkri forystu og óbilandi trú á Reykjanesbæ. Höfundur er ritari Sjálfstæðisflokksins
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun