Borg sem leyfir öllum að blómstra Rúnar Freyr Gíslason skrifar 10. mars 2026 12:15 Gæði samfélaga fara eftir því hvort fólk fær að þroskast og blómstra á sínum forsendum, sama hvernig það er, lítur út eða hagar sér. Góð borg leyfir börnunum að finna sinn styrk, unglingunum að finna sinn farveg og sinnir hinum fullorðnu með góðri þjónustu og lægri álögum, sérstaklega þegar eitthvað bjátar á í lífinu. Íþróttir, frístundir, menning og velferð eru náskyldir málaflokkar sem skapa eina heild. Lífið séð úr ólíkum áttum Ég hef búið í Reykjavík allt mitt líf. Ég ólst upp í Breiðholtinu, bjó í miðbænum og Hlíðunum og við fjölskyldan eigum núna heima í Vesturbænum. Ég æfði fótbolta með Fram til nítján ára aldurs. Íþróttir kenndu mér aga, samvinnu og ábyrgð. Þær gáfu mér samfélag og tilgang. Ég var leikari í þrettán ár og síðar leikstjóri stórra sýninga. Ég hef séð hvernig leikhús getur opnað einstaklinga, byggt upp sjálfstraust og gefið fólki rödd. Í starfi mínu hjá RÚV hef ég unnið að tónlist, leikhúsi og stórum menningarviðburðum. Ég hef séð hvaða kraftur býr í öllu skapandi starfi, bæði hjá listamönnum og áhorfendum. Ég fór í áfengismeðferð og varð edrú árið 2012 með hjálp SÁÁ og góðs fólks sem trúði á mig. Ég á sex börn frá 8 - 27 ára og hef kynnst því hvernig er að vera foreldri í Reykjavík. Þessi reynsla hefur kennt mér að öll þurfum við að hafa tilgang, við þurfum að eiga samfélag og við þurfum að hafa tækifæri til að vaxa og þroskast. Forvarnir byrja ekki í neyðarúrræðum Við tölum oft um fíkn og geðrænan vanda þegar vandinn er orðinn alvarlegur. Þá þurfum við meðferð, stuðningsbúsetu, fjárhagsaðstoð og barnavernd. Stundum er líka talað um forvarnir, en oft sem einhverja sérstaka aðgerð. En forvarnir eru margvíslegar og oft hugsum við ekki um þær í því samhengi, að þær geti varið börn og ungmenni fyrir áföllum. Þær byrja á fótboltavellinum, í tónlistarskólanum, í leikhúsinu, í frístundamiðstöðinni og í sundlauginni. Þær byrja þegar barn finnur að það er gott í einhverju. Þegar unglingur finnur að hann á heima einhvers staðar. Þegar þetta mikilvæga fólk fær hvatninguna sem fylgir því að skapa, gera eitthvað í hópi. Íþrótta- og frístundastarf, menning og hreyfing eru ekki aukahlutir, þau eru grunnstoðir andlegrar og líkamlegrar heilsu. Skólinn gegnir lykilhlutverki Við gerum miklar kröfur um árangur í stærðfræði og íslensku. Það er mikilvægt, en það á ekki vera eina mælistikan. Skólinn á að hlúa að sköpunarkrafti, listum, hreyfingu og félagsfærni. Hann á að hjálpa börnum að uppgötva styrkleika sína hvar sem þeir birtast. Við eigum að tryggja öllum börnum og unglingum greiðan aðgang að leikhúsi, tónleikum, bókmenntum, listasöfnum, íþróttaaðstöðu og frístundastarfi. Stuðningur minnkar vandann Ég veit af eigin reynslu hversu auðvelt það er að villast. Ég veit líka hvað gerist þegar maður fær tækifæri til að byggja sig upp aftur. Íþróttir, menning og skapandi starf geta verið hluti af bata. Þau geta verið brú út úr einangrun, kvíða og vanlíðan. Við eigum að hugsa um velferð víðar en í neyðarúrræðum, við eigum að hugsa hana sem aðgang að hreyfingu, listum og boð um faglega aðstoð þegar þörf er á. Þetta hangir allt saman. Borg sem sér heildina Ég vil Reykjavík sem tengir saman íþrótta-, menningar- og velferðarmál og setur börn og unglinga í forgang. Um leið á að forgangsraða rétt og fara með fjármuni borgarbúa af ábyrgð. Það er í raun forsendan fyrir því að borgin geti sinnt sínu raunverulega hlutverki. Menning, hreyfing og andleg velferð eru ekki aðskildir málaflokkar, heldur þrjár hliðar á sama teningnum. Borg sem fjárfestir í því að fólk blómstri, sparar síðar í neyðarúrræðum. Borg sem hlúir að sköpun og hreyfingu styrkir samfélagið í heild. Reykjavík á að vera borg þar sem fólk fær að komast þangað sem það vill og þar sem við styðjum hvert annað á leiðinni. Höfundur skipar 5. sætið á lista Sjálfstæðisflokksins fyrir borgarstjórnarkosningarnar í Reykjavík 16. maí nk. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Reykjavík Sjálfstæðisflokkurinn Rúnar Freyr Gíslason Mest lesið Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson Skoðun Skoðun Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar Skoðun Er kominn tími á „Íslenska landklasann“? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Sumarið, samveran og samspil taugakerfa Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Þegar peningarnir og pólitíkin mæta nýjum veruleika Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir skrifar Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stöðugleiki í heljargreipum Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson skrifar Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson skrifar Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Baldur snýr heim á Breiðafjörð Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru samningaviðræður Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Dagur, bannað að plata! Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Íslenska sumarveðrið dýrmæt auðlind? Gunnar Salvarssson skrifar Skoðun Við þurfum ekki að kaupa gervigreindarfullveldið að utan Hafsteinn Einarsson skrifar Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Ég hélt að ég væri bara óvenju hrætt foreldri Heiðrún V. Ingudóttir skrifar Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar Sjá meira
Gæði samfélaga fara eftir því hvort fólk fær að þroskast og blómstra á sínum forsendum, sama hvernig það er, lítur út eða hagar sér. Góð borg leyfir börnunum að finna sinn styrk, unglingunum að finna sinn farveg og sinnir hinum fullorðnu með góðri þjónustu og lægri álögum, sérstaklega þegar eitthvað bjátar á í lífinu. Íþróttir, frístundir, menning og velferð eru náskyldir málaflokkar sem skapa eina heild. Lífið séð úr ólíkum áttum Ég hef búið í Reykjavík allt mitt líf. Ég ólst upp í Breiðholtinu, bjó í miðbænum og Hlíðunum og við fjölskyldan eigum núna heima í Vesturbænum. Ég æfði fótbolta með Fram til nítján ára aldurs. Íþróttir kenndu mér aga, samvinnu og ábyrgð. Þær gáfu mér samfélag og tilgang. Ég var leikari í þrettán ár og síðar leikstjóri stórra sýninga. Ég hef séð hvernig leikhús getur opnað einstaklinga, byggt upp sjálfstraust og gefið fólki rödd. Í starfi mínu hjá RÚV hef ég unnið að tónlist, leikhúsi og stórum menningarviðburðum. Ég hef séð hvaða kraftur býr í öllu skapandi starfi, bæði hjá listamönnum og áhorfendum. Ég fór í áfengismeðferð og varð edrú árið 2012 með hjálp SÁÁ og góðs fólks sem trúði á mig. Ég á sex börn frá 8 - 27 ára og hef kynnst því hvernig er að vera foreldri í Reykjavík. Þessi reynsla hefur kennt mér að öll þurfum við að hafa tilgang, við þurfum að eiga samfélag og við þurfum að hafa tækifæri til að vaxa og þroskast. Forvarnir byrja ekki í neyðarúrræðum Við tölum oft um fíkn og geðrænan vanda þegar vandinn er orðinn alvarlegur. Þá þurfum við meðferð, stuðningsbúsetu, fjárhagsaðstoð og barnavernd. Stundum er líka talað um forvarnir, en oft sem einhverja sérstaka aðgerð. En forvarnir eru margvíslegar og oft hugsum við ekki um þær í því samhengi, að þær geti varið börn og ungmenni fyrir áföllum. Þær byrja á fótboltavellinum, í tónlistarskólanum, í leikhúsinu, í frístundamiðstöðinni og í sundlauginni. Þær byrja þegar barn finnur að það er gott í einhverju. Þegar unglingur finnur að hann á heima einhvers staðar. Þegar þetta mikilvæga fólk fær hvatninguna sem fylgir því að skapa, gera eitthvað í hópi. Íþrótta- og frístundastarf, menning og hreyfing eru ekki aukahlutir, þau eru grunnstoðir andlegrar og líkamlegrar heilsu. Skólinn gegnir lykilhlutverki Við gerum miklar kröfur um árangur í stærðfræði og íslensku. Það er mikilvægt, en það á ekki vera eina mælistikan. Skólinn á að hlúa að sköpunarkrafti, listum, hreyfingu og félagsfærni. Hann á að hjálpa börnum að uppgötva styrkleika sína hvar sem þeir birtast. Við eigum að tryggja öllum börnum og unglingum greiðan aðgang að leikhúsi, tónleikum, bókmenntum, listasöfnum, íþróttaaðstöðu og frístundastarfi. Stuðningur minnkar vandann Ég veit af eigin reynslu hversu auðvelt það er að villast. Ég veit líka hvað gerist þegar maður fær tækifæri til að byggja sig upp aftur. Íþróttir, menning og skapandi starf geta verið hluti af bata. Þau geta verið brú út úr einangrun, kvíða og vanlíðan. Við eigum að hugsa um velferð víðar en í neyðarúrræðum, við eigum að hugsa hana sem aðgang að hreyfingu, listum og boð um faglega aðstoð þegar þörf er á. Þetta hangir allt saman. Borg sem sér heildina Ég vil Reykjavík sem tengir saman íþrótta-, menningar- og velferðarmál og setur börn og unglinga í forgang. Um leið á að forgangsraða rétt og fara með fjármuni borgarbúa af ábyrgð. Það er í raun forsendan fyrir því að borgin geti sinnt sínu raunverulega hlutverki. Menning, hreyfing og andleg velferð eru ekki aðskildir málaflokkar, heldur þrjár hliðar á sama teningnum. Borg sem fjárfestir í því að fólk blómstri, sparar síðar í neyðarúrræðum. Borg sem hlúir að sköpun og hreyfingu styrkir samfélagið í heild. Reykjavík á að vera borg þar sem fólk fær að komast þangað sem það vill og þar sem við styðjum hvert annað á leiðinni. Höfundur skipar 5. sætið á lista Sjálfstæðisflokksins fyrir borgarstjórnarkosningarnar í Reykjavík 16. maí nk.
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar
Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar
Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar